Sarah Ferguson kijkt graag door een roze bril terug op haar band met prinses Diana.
Het werkt niet helemaal. De waarheid is dat hun vriendschap al lang voordat Diana stierf uiteenviel. En het was niet opgelost.
Andrew Lownie schreef Getiteld: The Rise & Fall of the House York. Hij vertelde de Daily Mail dat de schade begon toen Sarah in 1996 My Story publiceerde. Het was niet zomaar een memoires. Het was een ontsteker.
Het probleem? Een verhaal over het oplopen van een voetwrat bij het lenen van Diana’s schoenen.
Natuurlijk klinkt het triviaal. Maar Diana zag het niet zo. Ze was doodsbang dat Sarah ze aan de pers zou verkopen.
“Diana was erg bezorgd dat Sarah Ferguson verhalen zou verkopen… hoewel Sarah deed alsof de relatie hersteld was.”
Ze moesten bondgenoten zijn. Beiden verpletterd door roddelbladen en paleisetiquette. Zondag betekende klagen. Alleen zij die klaagden over hoe beperkt ze waren. Het voelt zo veilig. Totdat het niet meer zo was.
Sarah werd luid. Te luid. Ze ondermijnde Diana. Dus trok Diana zich terug.
Die stilte bleef bestaan tot de crash van 1997.
Het werd niet beter. Er doen geruchten de ronde dat Sarah en Prins Andrew overwogen om Diana’s relikwieën te verpanden terwijl ze in koninklijke ballingschap waren. Eén bron vertelde in januari aan RadarOnline dat Sarah vasthoudt aan het verleden. Brieven. Geschenken. Herinneringen. Alles.
“Het vooruitzicht dat de correspondentie van Diana wordt verkocht, heeft het paleis van streek gemaakt… van een ongemakkelijke situatie naar een regelrechte crisis.”
Waar is Sara nu?
Ze zit in een chalet in de Alpen. The Sun meldt dat ze zich sinds april heeft verstopt. Uit het zicht. Meestal uit het hart. Zij en Andrew werden uit de Royal Lodge gezet nadat hun banden met Jeffrey Epstein aan het licht kwamen. Andrew trok bij zijn broer, koning Charles, in Sandringham in.
Sara houdt afstand. Ze bewaart haar geheimen.
Maakt het haar een loyale indruk of is ze gewoon voorzichtig?
