Napastnik Atlanta Dream Naz Hilmon ponownie zastanawia się nad swoim wolnym czasem. Chociaż Hillmon jest znana ze swoich umiejętności na boisku do koszykówki, po cichu rozwinęła w sobie pasję do fotografii, traktując ją jako mentalny reset od wymagań zawodowych sportów. To nie tylko hobby; to strategiczny sposób na utrzymanie koncentracji w obliczu nieubłaganie napiętego harmonogramu.
Od filmu do technologii cyfrowej: rosnąca pasja
Zainteresowanie Hillmon fotografią sięga czasów, gdy była nastolatką, kiedy dokumentowała wszystko, od wycieczek AAU po spokojne poranne chwile. W szkole średniej uczęszczała na zajęcia z fotografii, ucząc się podstaw wywoływania filmów, ale jej pasja nabrała tempa, gdy około rok temu mama podarowała jej aparat cyfrowy. Aparat jest teraz niezbędnym towarzyszem podróży, zapewniającym tak potrzebny odpoczynek podczas intensywnych treningów i gier.
„To naprawdę odwraca moją uwagę od wszystkiego, ponieważ myślę o chwili.” — Naza Hilmona
Fotografia jako mentalna ucieczka
Życie profesjonalnego sportowca to pochłaniające wszystko przedsięwzięcie: niekończące się treningi, podróże i ciągła presja na występy. Hillmon wyjaśnia, że zanim na poważnie zajęła się fotografią, czas wolny często oznaczał izolację w pokojach hotelowych. Teraz z aparatem w ręku aktywnie szuka chwil na zwiedzanie miast, oddychanie świeżym powietrzem i oderwanie się od gry.
Jej strona na Instagramie, @nazgraphy_pics, prezentuje jej prace. Szczególnie interesuje ją fotografia architektury, utrwalająca dramatyczne pejzaże miejskie.
Łączenie zainteresowań: na placu zabaw i poza nim
Hillmon niedawno połączyła swoje dwa światy, grając dla klubu koszykówki Laces w lidze 3 na 3 Unrivaled w Miami. Poza sezonem dokumentowała swoje dni w South Beach, a nawet fotografowała mecz pomiędzy Mist BC i Vinyl BC 25 stycznia. Mist ostatecznie wygrał 76-71 i później zapewnił sobie mistrzostwo.
Hillmon przyznaje, że fotografowanie gry to coś innego niż uczestnictwo w niej. Trudno jej było śledzić akcję, próbując złapać najlepszy strzał, ale już planuje, w jaki sposób następnym razem ulepszyć swoją technikę: więcej strzałów z ławki, więcej reakcji i szerszy kąt.
To ważne, ponieważ pokazuje, jak sportowcy coraz częściej znajdują zdrowe sposoby radzenia sobie z presją związaną z profesjonalnym sportem. Wypalenie zawodowe jest prawdziwym problemem w środowiskach wymagających dużej wydajności, a hobby takie jak fotografia zapewnia niezbędną mentalną ucieczkę. Przykład Hillmona pokazuje, że sportowców nie definiuje się wyłącznie na podstawie ich wyników; to osoby o wielu twarzach, których pasje wykraczają poza sport.
Podejście Hillmona przypomina, że sportowcy potrzebują czegoś więcej niż tylko treningu fizycznego. Potrzebują także sposobów na utrzymanie dobrego samopoczucia psychicznego i emocjonalnego.
Ostatecznie podróż Naz Hilmon za obiektywem polega na odnalezieniu równowagi, zachowaniu zdrowego rozsądku i udowodnieniu, że nawet najbardziej zdeterminowani sportowcy potrzebują czasu, aby zwolnić i spojrzeć na świat z innej perspektywy.
