Artrose wint. Het is de meest voorkomende vorm van artritis. Een mondiale ramp voor de mobiliteit. De Wereldgezondheidsorganisatie telt ruim 365 miljoen mensen die ermee op hun knieën leven.
Denk daar eens over na.
Stijfheid. Ontsteking. Pijn. De sensorische zenuwen schreeuwen. Voor velen zijn de huidige behandelingen een doodlopende weg. Injecties slijten. Een operatie ligt niet altijd op tafel. Sommigen kunnen dat medisch gezien niet, anderen gewoon niet. Er is hier sprake van een leemte. Een echte.
Florian Nima Fleckenstein van Charité in Berlijn weet dit goed. Hij ziet deze patiënten.
Sluit de brandstof af
De nieuwe truc wordt geniculaire arterie-embolisatie of GAE genoemd.
Het doelt op iets vreemds. Wanneer uw knie artritis krijgt, groeien er extra bloedvaten. Deze mogen er niet zijn. Ze pompen ontstekingen rechtstreeks in het gewricht. Ze voeden de pijn.
GAE blokkeert ze.
Een interventionele radioloog schuift een dunne katheter in de slagader. Dan komen er kleine deeltjes binnen. Ze blokkeren de stroom. Geen bloed. Minder ontstekingen. Minder pijn.
De vangst is van het deeltjestype. Bij deze studie werden snel resorbeerbare gelatinebolletjes gebruikt. Ze lossen na een paar uur op. De blokkering is tijdelijk, maar het effect houdt aan. Het vermijdt enkele van de risico’s van permanente blokkades. Het combineert misschien het beste van twee werelden.
Dr. Fleckenstein stelt dat dit niet alleen het symptoom maskeert. Hij denkt dat het het spel verandert.
“Door zowel ontstekingen als pijn te verminderen… GAE… kan de eerste procedure zijn die het verloop van de ziekte verandert.”
Het vertragen. Niet alleen maar verbergen.
194 mensen. Eén centrum. Echte gegevens
Ze bestudeerden 194 patiënten.
Mannen en vrouwen, veelal rond de 69 jaar. BMI ongeveer 28. Geen van hen kreeg hulp van de standaard dingen. Pillen. Fysio. Injecties. Allemaal mislukt.
Dit is goed nieuws. Het betekent dat de gegevens betrekking hebben op echte patiënten van echte artsen, en niet op perfecte laboratoriumratten.
Elke patiënt kreeg de GAE-behandeling tussen juli en 20 november. In totaal bijna tweehonderd procedures. 45 mensen deden beide knieën. De tweede gebeurde binnen vier weken.
Fluoroscopie wees de weg. Elke procedure werkte.
Veiligheid? Stevig.
Geen ernstige bijwerkingen. Niet één. 6,7 procent had milde reacties, en die gingen vanzelf weg. Je kunt bijna door het herstel heen slapen.
Getallen die bewegen
De pijn daalde. Snel.
Onderzoekers volgden ze na zes weken, drie, zes en twaalf maanden. Mensen bleven bij de studie. Hoge retentiepercentages.
Vóór de behandeling was de pijn gemiddeld een 7 op de standaard tienpuntsschaal. Na zes weken was het 4. Na twaalf maanden? Het bleef bij 3.
Dat is geen flauwekul. Het is blijvend.
Ook de dagelijkse activiteiten verbeterden. De mediaanscores zijn gestegen van 53 naar 21,5. Wachten. 71,5.
Sporten ging van 15 naar 06. Symptomen van 51 naar 28. Kwaliteit van leven verdubbelde. Van 19 tot 00.
Zien we echte verbetering?
Ja.
De cijfers overschrijden de grens voor klinische betekenis. Je hebt een pijndaling van 2 punten nodig om als ‘betekenisvol’ te tellen. Tachtig procent van deze mensen bereikt dat doel na een jaar.
“Het biedt zinvolle pijnverlichting… gedurende minstens twaalf maanden.”
Een nieuwe optie?
Dit is de grootste studie in zijn soort waarbij gebruik wordt gemaakt van deze specifieke oplossende sferen. Bijna tweehonderd lichamen. Bewijs uit de echte wereld.
Dr. Fleckenstein voelt zich zelfverzekerd. Hij zegt dat het de vaatstructuur normaliseert. En de zenuwstructuur volgt.
Dus waar laat dit ons achter?
Voor sommigen is dit het antwoord dat ze hebben gemist. Eén enkele minimaal invasieve injectie tussen de mislukte injectie en de volledige gewrichtsvervanging.
Blijvende verlichting. Geen scalpel. Gewoon bloed geblokkeerd.
De deur staat open. Loop jij er doorheen?
